Roddelen.
Bijna iedereen doet het weleens. Soms heel bewust, soms zonder dat we het zelf zo noemen.
We bespreken iemand die er niet bij is. We vertellen wat iemand heeft gedaan, wat we ervan vinden of waarom we iets vreemd vinden. Soms uit irritatie. Soms uit onbegrip. Soms omdat we bevestiging zoeken bij een ander.
En soms wordt er over óns gepraat. Dat laatste vinden we meestal een stúk minder leuk.
We willen graag dat mensen ons begrijpen. Dat ze weten waarom we een bepaalde keuze hebben gemaakt. Dat ze niet zomaar een oordeel vormen zonder het hele verhaal te kennen.
Maar precies daar zit een probleem:
je hebt geen controle over het verhaal dat een ander over jou vertelt.
De vader, de zoon en de ezel
Toen ik *De fontein, vind je plek van Els van Steijn las, bleef het verhaal waarmee het boek begint meteen bij me hangen en ik heb het zelfs vaak met mensen besproken.
Een vader en zijn negenjarige zoon gaan samen op reis met een ezel.
De eerste dag zit de zoon op de ezel en loopt zijn vader ernaast. Mensen die ze onderweg zien, vinden de zoon respectloos omdat hij zijn vader laat lopen.
De volgende dag draaien ze het om. Vader zit op de ezel en zijn zoon loopt. Ook nú hebben de omstanders commentaar: wat een vader, dat hij zijn kind laat lopen.
Daarna gaan ze samen op de ezel zitten. Weer commentaar. Arme ezel.
Ze besluiten uiteindelijk allebei te lopen, naast de ezel.
Je raadt het al, ook dát is niet goed. Waarom hebben ze dan überhaupt een ezel bij zich?
Het is zo'n eenvoudig verhaal. En tegelijkertijd zegt het ontzettend veel.
Wat je ook doet, er zal altijd iemand zijn die er iets van vindt.
We oordelen met een halve puzzel
Dat is misschien wel een van de vréémdste eigenschappen van mensen. We zien een klein stukje van iemands leven en ons hoofd maakt het verhaal meteen af.
We weten niet wat eraan voorafging.
We kennen de gesprekken niet.
We weten niet wat iemand heeft meegemaakt.
We kennen zijn of haar redenen niet.
Maar een mening? Die hebben we vaak verrassend snel klaar. En voordat je het weet, vertellen we onze versie aan iemand anders.
Dat is waar een oordeel gemakkelijk overgaat in roddel.
Het interessante is dat roddelen vaak meer zegt over degene die práát dan over degene over wie gespróken wordt.
Waarom heb je behoefte om dit te vertellen?
Wil je je frustratie kwijt?
Zoek je bevestiging dat jij gelijk hebt?
Wil je dat iemand jouw oordeel deelt?
Of probeer je werkelijk een situatie te begrijpen? Dat zijn heel verschillende dingen.
Je hart luchten is niet automatisch roddelen
Ik vind namelijk niet dat je nóóit over iemand anders mag praten.
Soms moet je juist met iemand kunnen bespreken wat er gebeurd is. Om je gedachten te ordenen. Om advies te vragen. Om te begrijpen waaróm iets je zo raakt.
Voor mij zit het verschil vooral in de bedoeling.
Praat je over iemand om iets op te lossen of te begrijpen?
Of praat je over iemand om hem of haar kleiner te maken?
Dat verschil voel je meestal zelf heel goed.
Een simpele vraag kan helpen:
Zou ik dit op dezelfde manier zeggen als deze persoon erbij zat?
Als het antwoord nee is, kun je jezelf afvragen waarom niet.
En als jíj degene bent over wie gepraat wordt?
Dat is moeilijker. Want onze eerste reactie is vaak dat we ons willen verdedigen. Maar zo is het hélemaal niet gegaan. Ze kennen het hele verhaal niet.
Waarom vertélt zij dat nou weer?
Ik zal wel even uitleggen hoe het echt zit.
Begrijpelijk!
Maar daarmee geef je de mening van een ander soms ongemerkt ontzéttend veel macht.
Je kunt niet bij ieder gesprek gaan zitten waarin jouw naam valt. Je kunt niet ieder verkeerd beeld corrigeren. En je kunt al helemáál niet bepalen welke betekenis iemand anders aan jouw keuzes geeft.
Dús zul je uiteindelijk iets anders moeten leren:
je eigen keuzes kunnen dragen.
Weten waarom jij iets doet.
Weten waar jouw grenzen liggen.
Weten welke waarden voor jou belangrijk zijn.
En accepteren dat iemand daar tóch iets van kan vinden.
Dat betekent niet dat het je niets kan schelen. En het betekent ook niet dat je nooit voor jezelf moet opkomen. Als er leugens worden verspreid of iemand je bewust beschadigt, mag je absolúút een grens trekken.
Maar niet ieder oordeel vraagt om een verdediging.
Sommige dingen mogen gewoon bij de ander blijven.
Misschien is dát vrijheid
Niet dat niemand meer over je praat.
Niet dat iedereen je aardig vindt.
Niet dat iedereen jouw keuzes begrijpt.
Maar dat jij niet meer bij iedere mening over jezelf van koers verandert.
Dat je kunt denken:
Jij mag daar iets van vinden. En ik mag nog steeds mijn eigen keuze maken.
De vader en de zoon uit het verhaal konden het voor de mensen langs de weg onmógelijk goed doen.
Misschien hoeven wij dat dus ook niet meer te proberen.
Want als je vandaag op de ezel gaat zitten, vinden ze daar iets van.
En als je morgen besluit ernaast te lopen? Dan praten ze waarschijnlijk ook.
Dus kies voorál de plek die voor jóu klopt.
Tot de volgende blog.
Blijf nieuwsgierig. Soms begint een nieuwe richting met één inzicht.❤️
-
Leestip – *De fontein, vind je plek van Els van Steijn
Het verhaal over de vader, de zoon en de ezel komt uit De fontein, vind je plek van Els van Steijn.
Het boek gaat veel verder dan alleen omgaan met de mening van anderen. Els van Steijn gebruikt een fontein als metafoor voor het familiesysteem waarin je bent opgegroeid. Ze beschrijft hoe jouw plek binnen dat systeem, en patronen die daar zijn ontstaan, onbewust kunnen doorwerken in je relaties, gedrag en keuzes als volwassene.
Waarom ik het boek zou aanraden?
Omdat het je kan laten kijken naar gedrag waarvan je misschien al jaren denkt: Waarom doe ik dit eigenlijk steeds?
Niet om overal je familie de schuld van te geven, maar juist om patronen te herkennen en vervolgens te onderzoeken wat van jóu is en wat je misschien al héél lang met je meedraagt.
Een boek om niet alleen te lezen, maar af en toe ook even dicht te slaan en over na te denken.
Nieuwsgierig geworden naar het boek?
De fontein, vind je plek van Els van Steijn is rechtstreeks verkrijgbaar via haar website.
→ Bekijk het boek
-
© Kompascoach – Carmen van Moorsel. Alle rechten voorbehouden.
Je bent van harte welkom om de link naar dit artikel te delen.
Het is niet toegestaan dit artikel, geheel of gedeeltelijk, te kopiëren, reproduceren, publiceren, verspreiden, bewerken of commercieel te gebruiken zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van Kompascoach.