Wat is stress eigenlijk?
Stress is volgens mij niet zozeer druk zijn op zich.
Stress ontstaat wanneer je te lang doorgaat zonder pauze.
Klinkt simpel, he. Ik kwam daar zelf pas rond mijn veertigste écht achter om er pas wéér jaren later een blog over te schrijven en te beseffen dat ik nu pas écht naar deze gedachte begin te leven.
We werken. We zorgen voor onze kinderen. We ruimen op, maken schoon, koken, doen boodschappen en reizen heen en weer naar ons werk.
En dan vinden we óók nog dat we moeten sporten, afspreken met vrienden, de tuin moeten doen, de auto moeten wassen en bovenal ons constant verantwoordelijk voelen voor misschien wel te veel om ons heen.
En alles kost tijd.
En ergens daartussen moet je dan ook nog ontspannen.
Maar hoe doe je dat dan?
Ik dacht vroeger dat ik pas rust had als alles klaar was
En daar zit dus precies het probleem.
Want wanneer is alles eigenlijk klaar?
Er is altijd wel iets dat nog moet. Al is het je gemiste WhatsAppjes beantwoorden of weer net effe te lang door de socials scrollen.
Ik heb moeten leren dat je soms na een drukke dag gewoon nog even in de auto kunt stappen en naar het strand kunt rijden. Schoenen uit, voeten in het zand, een plons in het gezonde zoute zeewater en de zon op je huid, even een uurtje zitten met iets te drinken.
Niet omdat je daar “tijd over” voor hebt.
Maar omdat je die tijd gewoon pakt.
En gek genoeg is dat ene uurtje soms precies wat alles weer een beetje in balans brengt. Wat je helemaal in een andere vibe brengt.
Je hoeft even niks.
Je hoeft alleen maar te zijn en dan gebeurt er iets.
Je witruimte
Karin Hamaker* noemt dit je "witruimte".
Ik vind dat écht een mooi woord en ben het gewoon vanzelf gaan overnemen van haar.
Het is de ruimte in je hoofd waarin je niet de hele tijd bezig bent met wat er nog moet. Zodat er plotseling een idee kan opduiken. Of een oplossing voor iets waar je al een tijdje mee rondloopt. Of waarin je je ineens weer herinnert wat je zelf eigenlijk ook nog graag wilde doen.
Juist als je even stopt met zoeken, komt er ruimte om iets te vinden.
En dat is volgens mij wat "óntspannen" is.
Niet perse uren op de bank liggen en niks doen. Het kan ook wandelen zijn. Lezen. Schrijven. Borduren. Een reis plannen. Een bakje fruit maken. Naar de vogels door het raam kijken. Even de tuin in.
Gewoon iets doen waar jij op dat moment blij van wordt.
Je kunt niet eindeloos blijven geven
Als je die tijd niet meer neemt om die witruimte te laten ontstaan, ga je dat op een gegeven moment merken.
Je wordt sneller geïrriteerd. Moe. Dingen die normaal prima gaan, voelen ineens zwaar.
En uiteindelijk kun je op een punt komen waarop je denkt:
Ik trek het niet meer.
Maar misschien is het niet dat je het niet meer kunt.
Misschien heb je het gewoon te lang volgehouden.
Te lang op je tanden gebeten.
Te lang "sterk" gedaan.
Te lang voor iedereen gezorgd zónder jezélf tussendoor weer op te laden.
Dat betekent niet dat je het verkeerd hebt gedaan.
Je bent alleen jezelf ergens onderweg een beetje vergeten.
Waar je aandacht naar toe gaat
Ik zeg vaak:
Alles waar je aandacht in steekt, groeit. Het is zó simpel! Alles!
Stop je aandacht in alles wat moet, dan blijft dat maar doorgaan.
Stop je aandacht in je eigen rotgevoel, dan kan dat steeds groter worden.
Maar als je aandacht naar iets gaat waar jij blij van wordt, gebeurt er óók iets.
Je stemming verandert.
Je wordt rustiger.
Je voelt weer een beetje wat je zelf eigenlijk wilt.
En soms kun je daardoor iets wat eerst heel zwaar voelde ineens anders bekijken.
Dat is voor mij geen ontsnappen aan de realiteit.
Dat is jezelf weer even opladen vóór die realiteit.
Dus maak ruimte
Plan niet alleen je werk, afspraken en alles wat moet.
Plan ook jezelf, letterlijk in je agenda!
Lees. Wandel. Schrijf. Schilder. Borduur. Ga naar buiten. Plan die reis. Maak iets lekkers. Rijd desnoods even naar het strand of gewoon in de straat de hoek om.
Al is het maar een klein moment per dag, doe het.
Niet omdat alles eerst af moet zijn, plan het.
Niet omdat je het “verdiend” hebt.
Maar omdat jij óók gewoon onderdeel bent van álles waar je elke dag voor zorgt.
Misschien is ontspannen dus helemaal niet stoppen met leven. Misschien is het juist dat kleine beetje ruimte waardoor je het leven weer écht kunt voelen.
Tot de volgende blog.
Blijf nieuwsgierig. Soms begint een nieuwe richting met één inzicht.❤️
-
* Over Karen Hamaker
Drs. Karen Hamaker-Zondag is auteur, docent en spreker en houdt zich al tientallen jaren bezig met onder andere Jungiaanse psychologie, astrologie, bewustzijn en menselijk gedrag. Ze schreef vele boeken en artikelen over deze onderwerpen.
Het begrip ‘witruimte’ waarover ik in deze blog schrijf, komt uit haar artikel Witruimte: de leegte die niet leeg is, gepubliceerd in tijdschrift MANTRA.
Wil je meer lezen of horen van Karen Hamaker-Zondag?
Je vindt haar boeken, artikelen, lezingen en podcasts via haar officiële website en YouTube-kanaal.
Website: Karen Hamaker-Zondag
YouTube: Karen Hamaker-Zondag
-
© Kompascoach – Carmen van Moorsel. Alle rechten voorbehouden.
Je bent van harte welkom om de link naar dit artikel te delen.
Het is niet toegestaan dit artikel, geheel of gedeeltelijk, te kopiëren, reproduceren, publiceren, verspreiden, bewerken of commercieel te gebruiken zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van Kompascoach.