Soms raken we gewend om alles zelf op te lossen.
We blijven doorgaan. We zetten een glimlach op. We zorgen voor anderen en denken: ''Ik red me wel."
Totdat het niet meer gaat.
Niet omdat je zwak bent, maar omdat ieder mens een grens heeft.
Ik geloof niet dat kracht betekent dat je alles alleen moet kunnen.
Echte kracht begint vaak op het moment dat je durft te erkennen dat iets zwaar is. Dat je vragen stelt. Dat je hulp accepteert. Of gewoon eens hardop zegt: "Ik weet het even niet meer."
Juist in die kwetsbaarheid ontstaat ruimte.
Ruimte om anders naar jezelf te kijken. Ruimte om oude patronen los te laten. Ruimte om weer richting te vinden.
Je hoeft niet eerst vast te lopen voordat je iemand om hulp mag vragen.
Soms is één goed gesprek al genoeg om weer overzicht te krijgen.
En nee, ik heb de oplossingen niet voor jou.
Maar ik geloof wel dat de antwoorden vaak al in jezelf aanwezig zijn.
Soms heb je alleen iemand nodig die je helpt om ze terug te vinden.
Tot de volgende blog.
Blijf nieuwsgierig. Soms begint een nieuwe richting met één inzicht.❤️
© Kompascoach – Carmen van Moorsel. Alle rechten voorbehouden.
Je bent van harte welkom om de link naar dit artikel te delen.
Het is niet toegestaan dit artikel, geheel of gedeeltelijk, te kopiëren, reproduceren, publiceren, verspreiden, bewerken of commercieel te gebruiken zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van Kompascoach.